Home / POINT OF U / Editors' view / Η ύπαρξή σου διαγράφηκε – Απόστολος Καζάκος

Η ύπαρξή σου διαγράφηκε – Απόστολος Καζάκος

Αγκαλιάζεις, ερωτεύεσαι, στηρίζεις, χαμογελάς, αγαπάς, σέβεσαι και εμπιστεύεσαι.
Εντάξει και τί να περιμένεις να πάρεις πίσω από το δεύτερο πρόσωπο, που οι ίδιες λέξεις είναι άκλητες;

Χωρισμό, που όσο πιο γρήγορα τον αποφασίσεις, τόσο καλύτερα.

Και εγωισμό να σου προσάψουν, έχεις ελαφρυντικό για την απόφαση που πήρες να διατηρήσεις την ακεραιότητά σου, από μια placebo ευτυχία που εικονικά διασφαλίζει τη συντροφικότητα.

Και γύρω όλες οι μικρόμυαλες κοινωνικές συμβάσεις, που είναι παράφωνα συνδυασμένες με ανάπηρες προοδευτικές ιδέες, για ξεκάρφωμα.

Κάνεις την εκποίησή σου, πετάς τη σαβούρα που άφησε να ξεφορτωθείς εσύ, τα αισθήματα επανέρχονται στα ίσα τους, ώσπου μια μέρα, τι δουλειά έχετε να περνάτε κι οι δύο από το ίδιο μέρος και να συναντηθείτε απρόσμενα;
Σταματάς το βήμα, χωρίς αμηχανία, κάτι σαν αυτόματη αντίδραση, αχνό κατάλοιπο μιας κομμένης συνήθειας.

Κοιτάζεις, αναρωτιέσαι πώς ήσασταν μαζί τόσο καιρό, αν ποτέ υπήρξε, θα πρέπει να μπεις στον κόπο να ρωτήσεις τι κάνει και τελικά το παραλείπεις -ποιό το νόημα άλλωστε- ενώ αντιμετωπίζεις την οφειλόμενη συγκίνηση, ως άκρο άωτο της τυπικότητας.

Θα μπορούσε να διακρίνει πως δεν χαμογελάς, μα σε κάνεις να ευθυμείς ελαφρά και μακάρι να μην προσπαθούσε να δακρύσει με φτωχά αποτελέσματα.

Ακόμη κι αν είναι ειλικρινές το ενδιαφέρον, το μόνο που αυτόματα θυμάσαι, είναι το άλυτο πρόβλημα που αντιμετώπιζε αιώνια με τα τριτόκλιτα και την ορθογραφία.

Προσπάθησε στην αρχή να καλύψει το χάσμα. Στην αρχή, όλα ήταν πανεύκολα να γίνουν, ανέξοδος ενθουσιασμός και με τη φυγοπονία κύριο γνώρισμα του απλοϊκού χαρακτήρα. Τα πάντα όμως κατέληξαν σε αρνητικό πρόσημο, χαμηλότερα από το αρχικό, το πολύ ελάχιστο.

Ο θόρυβος του πλήθους που προσπερνάει, καλύπτει το κενό της ερώτησης που παραλείφθηκε.

Το συγκινημένο βλέμμα αποκτά απόχρωση απορίας, συνεχίζοντας  την απελπισμένη προσπάθεια να αποδείξει το ειλικρινές  ενδιαφέρον.

Δυό φορές ανόητες απαντήσεις, που σύντομα γίνονται μονολεκτικές,όπως αρμόζει σε ανόητες ερωτήσεις

Η περιέργεια να μάθει, να μην ξεφύγει κάτι, σου προκαλεί τάση φυγής, αυτή τη φορά, το δυνατό συντομότερο.

Να μιλάτε σαν παλιοί φίλοι, όταν η συμβίωση ήταν μαρτυρική, ακούγεται αστείο. Τόσο άνευρο, όσο και το μοναδικό ανέκδοτο που σου είπε.

Οι λεπτομέρειες που μετά από χρόνια, τώρα αντιλαμβάνεσαι πως ήταν ανάμεσά σας ένας ωκεανός και δεν σου καίγεται πλέον καρφί αν θα πνιγεί μέσα του.

Με χειραψία αδιάφορη -είναι αρκετή- απωθείς κάθε άλλη στενότερη επαφή και απομακρύνεσαι από την Ανταρκτική των συναισθημάτων, έχοντας κιόλας αρχίσει τη διαδικασία διαγραφής.

Έτσι συνοπτικά ξεμπερδεύεις, έχοντας το πλεονέκτημα να αναγνωρίζεις τις λάθος επιλογές σου και με τη βεβαιότητα της ωριμότητας πως θα αποφύγεις την επανάληψη, πιάνεις τη ζωή ακριβώς από το σημείο αυτό, πριν το ανούσιο και εντελώς άχρηστο ολιγόλεπτο διάλειμμα που μόλις προηγήθηκε.

Οι αναμνήσεις από τη στιγμή που έπαψαν να είναι κοινές, έγιναν δική σου εμπειρία, για το όφελος σου.

Και προτού μπεις στο αυτοκίνητο και ξεκινήσεις, ξέρεις χωρίς να γυρίσεις πίσω, ότι για λίγο ακόμη θα σε κοιτάζει, προσπαθώντας να καταλάβει τι εννοούσες με το “Καλή τύχη”. 


© Photographer Erik Johansson

via

About Αλέξης Χαλκίδης

«Στείλτε ένα σύντομο bio και μια φωτογραφία ανφάς.» Ναι ρε, θα σου τυλίξω τα επιτεύγματά μου σε λαδόκολλα φαστφουντάδικη, τώρα αμέσως… απ’όλα το θες; Το κρέας είναι χοιρινό. Low fat κοτόπουλα και μπούρδες δεν παίζουν, δεν έχουν ποτέ την ίδια γεύση με «αληθινό» σουβλάκι και το ξέρεις. Μισός Έλληνας, μισός Άγγλος είμαι αλλά ξέρω πιο μισό έχει την γεύση. Με εξαίρεση τις σπουδές στην Αγγλία, σαν τα κομμάτια λίπος στο καλαμάκι, τρώω την πατρίδα μου με τα άσχημά της μια ζωή επειδή λατρεύω τα καλά της. Τζατζίκι. Πάντα. What you see is what you get. Χύμα στο κύμα και όποιοι αντέξουν. Αν ψάχνετε καλλωπισμούς της αλήθειας, αν δεν αντέχετε σήμερα την έντονη γεύση της πραγματικότητας, μην με διαβάσετε. Τα ζώδια δεν ισχύουν. Καθόλου. Αν κάνετε ομοιοπαθητική είστε ηλίθιοι. Τελείως. Αν νομίζετε ότι μας ψεκάζουν πηδήξτε από τα ίδια αεροπλάνα. Κρεμμύδι εξαρτάται από το πρόγραμμα της υπόλοιπης ημέρας. Πατάτες, κέτσαπ και μουστάρδες δεν έχουν θέση σε σουβλάκι πίτα. Πολλοί με περνάνε για Σαλονικιό αλλά δεν είμαι. Πολλοί gay μου την πέφτουν αλλά δεν είμαι. Δεν κρίνω κανέναν, δεν έχω καν την ικανότητα να κάνω διακρίσεις λόγω ηλικίας, φύλου, ράτσας ή οτιδήποτε. Απλά προσπαθώ να ξέρω τι είμαι και δεν είμαι από αυτούς που ανέχονται να τρώνε πολλά άμυλα μαζί. Στο περιτύλιγμα η πίτα μου είναι λίγο καμένη πια στην μέση ηλικία αλλά βαστάει καλά. Βίτσιο με οτιδήποτε περιλαμβάνει φύση και αθλητισμό, έτσι σε στυλ «αφού βρέθηκα σε ένα καγιάκ, ας το πάω μέχρι το επόμενο νησί». Μερικοί με περνάνε για τεχνολογομανή επειδή ασχολούμαι από μικρός και συγγράφω για αυτά. Προσπαθώ να σκέφτομαι. Οπότε τυλίξτε με σε όποια κόλλα θέλετε τελικά. Είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος ότι αν φάμε μαζί 2-3 φορές θα γνωριστούμε καλύτερα και θα μας αρέσει όλους τελικά. Καλή όρεξη. http://www.alexanderchalkidis.com/blog
x

Check Also

Άσε τις διακοπές… αδιάκοπες! – Γιώργος Κόκολας

Ιούνιος τελειώνει και πολύ πιθανό θα βρίσκει πολλούς από εσάς, είτε να ...

Αγάπα τον εαυτό σου

‘O,τι σε κάνει να χαμογελάς αξίζει να μένει στη ζωή σου. Έστω ...