Home / POINT OF U / Editors' view / Σε χρόνο αόριστο… – Νάσια Στεφανάκη

Σε χρόνο αόριστο… – Νάσια Στεφανάκη

clocks-future-hands-past-present-time-Favim.com-66441

Με αφετηρία το χρονικό σημείο που βρίσκεται στη μέση της, θεωρητικά ευθείας, χρονολογικής γραμμής και που ονομάζουμε ‘παρόν’, χωρίζουμε τον χρόνο σε δύο μεγάλα κομμάτια, χωρίς αρχή και τέλος, που βρίσκονται αντίστοιχα αριστερά και δεξιά τού ‘τώρα’ και τα οποία αποκαλούμε ‘παρελθόν’ και ‘μέλλον’.

Το παρελθόν, όπως και το μέλλον, έχουνε και αυτά χρονολογικά σκαλοπάτια, αφού πάντα κάτι προηγείται ή έπεται από κάτι άλλο. Το παρόν λειτουργεί σαν συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο πριν και το μετά, αγέρωχα καθισμένο στον υπερυψωμένο θρόνο του χρόνου.

Καθώς μηχανικά περιφέρομαι στο σπίτι κάνοντας δουλειές αναλογίζομαι τους παρελθοντικούς χρόνους και συνειδητοποιώ πόσο σχεδόν αφόρητα βαρετός μου φαινότανε πάντα ο παρατατικός: διάβαζα, έτρεχα, έφτιαχνα… Ενώ ο αόριστος, αυτός μάλιστα!

Ο αόριστος έχει κάτι το ενδιαφέρον, κάτι το σπινθηροβόλο και σπιρτόζικο. Εμπεριέχει την ανατροπή. Ακόμα και ο σχηματισμός του ιντριγκάρει τη γλώσσα και ξυπνάει το μάτι. Για δείτε όλα αυτά τα ωμέγα που φυτρώνουν χαρούμενα με τα χέρια ψηλά στο μονότονο από μελάνι λιβάδι: έδωσα, έδιωξα. Αναλογιστείτε πόσο κομψά τα αιχμηρά ψι σηκώνουν ατίθασα κεφάλι στο κατεστημένο της ρουτίνας: έστριψα, διέκοψα, πρόκοψα. Φέρτε στα χείλη σας και προφέρετε το αυθάδικο ξι που βγάζει κυριολεκτικά τη γλώσσα στην αναγκαστική μας συνήθεια: έσπρωξα, κατέληξα, φώναξα.

Ο αόριστος χρόνος είναι ο χρόνος της μικρής, προσωπικής μας επανάστασης. Φέρει το αναπάντεχο, εισάγει το ξαφνικό, σέρνει πίσω του αλυσίδες γεγονότων τα οποία με ανείπωτη ευκολία και σε ανύποπτο χρόνο προσπερνά, παρακάμπτει ή διακόπτει. Σπάζει τη διαμορφωμένη συνήθεια, εμπεριέχει την έκπληξη, σπέρνει την ελπίδα. Ο αόριστος είναι η κραυγή μας για ελευθερία και μοναδικότητα, είναι η ιδιαίτερη πινελιά στον αφηγηματικό μας καμβά, η χρωματιστή κλωστή στον απέραντο μπεζ χρόνο. Ο αόριστος έχει τη συσσωρευμένη δυναμική εκείνης της μοναδικής στιγμής που μπορεί να ανατρέψει το μικροκοσμικό μας κατεστημένο.

Θα έφτανα μάλιστα στο σημείο να πω ότι ένας απόλυτα συνειδητοποιημένος αόριστος μπορεί να γίνει η τελεία και το κεφαλαίο γράμμα που την ακολουθεί, το ‘τώρα’ του παρελθόντος. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο έχει τη δυνατότητα να μεγεθύνει τον, κατά καιρούς, θετικό αντίκτυπο του παρόντος στο μέλλον και να περιορίζει το εφήμερο της φύσης του.

Και μόνο το να καταφέρουμε να αφηγηθούμε τα γεγονότα του παρελθόντος σε χρόνο αόριστο σημαίνει ότι μπορούμε να κοιτάμε μπροστά ρίχνοντας και τις απαραίτητες κλεφτές ματιές μας προς τα πίσω…

About Αλέξης Χαλκίδης

«Στείλτε ένα σύντομο bio και μια φωτογραφία ανφάς.» Ναι ρε, θα σου τυλίξω τα επιτεύγματά μου σε λαδόκολλα φαστφουντάδικη, τώρα αμέσως… απ’όλα το θες; Το κρέας είναι χοιρινό. Low fat κοτόπουλα και μπούρδες δεν παίζουν, δεν έχουν ποτέ την ίδια γεύση με «αληθινό» σουβλάκι και το ξέρεις. Μισός Έλληνας, μισός Άγγλος είμαι αλλά ξέρω πιο μισό έχει την γεύση. Με εξαίρεση τις σπουδές στην Αγγλία, σαν τα κομμάτια λίπος στο καλαμάκι, τρώω την πατρίδα μου με τα άσχημά της μια ζωή επειδή λατρεύω τα καλά της. Τζατζίκι. Πάντα. What you see is what you get. Χύμα στο κύμα και όποιοι αντέξουν. Αν ψάχνετε καλλωπισμούς της αλήθειας, αν δεν αντέχετε σήμερα την έντονη γεύση της πραγματικότητας, μην με διαβάσετε. Τα ζώδια δεν ισχύουν. Καθόλου. Αν κάνετε ομοιοπαθητική είστε ηλίθιοι. Τελείως. Αν νομίζετε ότι μας ψεκάζουν πηδήξτε από τα ίδια αεροπλάνα. Κρεμμύδι εξαρτάται από το πρόγραμμα της υπόλοιπης ημέρας. Πατάτες, κέτσαπ και μουστάρδες δεν έχουν θέση σε σουβλάκι πίτα. Πολλοί με περνάνε για Σαλονικιό αλλά δεν είμαι. Πολλοί gay μου την πέφτουν αλλά δεν είμαι. Δεν κρίνω κανέναν, δεν έχω καν την ικανότητα να κάνω διακρίσεις λόγω ηλικίας, φύλου, ράτσας ή οτιδήποτε. Απλά προσπαθώ να ξέρω τι είμαι και δεν είμαι από αυτούς που ανέχονται να τρώνε πολλά άμυλα μαζί. Στο περιτύλιγμα η πίτα μου είναι λίγο καμένη πια στην μέση ηλικία αλλά βαστάει καλά. Βίτσιο με οτιδήποτε περιλαμβάνει φύση και αθλητισμό, έτσι σε στυλ «αφού βρέθηκα σε ένα καγιάκ, ας το πάω μέχρι το επόμενο νησί». Μερικοί με περνάνε για τεχνολογομανή επειδή ασχολούμαι από μικρός και συγγράφω για αυτά. Προσπαθώ να σκέφτομαι. Οπότε τυλίξτε με σε όποια κόλλα θέλετε τελικά. Είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος ότι αν φάμε μαζί 2-3 φορές θα γνωριστούμε καλύτερα και θα μας αρέσει όλους τελικά. Καλή όρεξη. http://www.alexanderchalkidis.com/blog
x

Check Also

Άσε τις διακοπές… αδιάκοπες! – Γιώργος Κόκολας

Ιούνιος τελειώνει και πολύ πιθανό θα βρίσκει πολλούς από εσάς, είτε να ...

Αγάπα τον εαυτό σου

‘O,τι σε κάνει να χαμογελάς αξίζει να μένει στη ζωή σου. Έστω ...