Home / POINT OF U / Editors' view / Το τρελό Σαββατοκύριακο τον παίρνει – Απόστολος Καζάκος

Το τρελό Σαββατοκύριακο τον παίρνει – Απόστολος Καζάκος

15542064_10154653033511011_9098324593882873794_n

Η πρόταση έπεσε: «Πάμε εκδρομή αυτό το γουικέντ;»

Μετά από διεξοδική εξέταση της ιδέας και σκέψη 2-3 νανοσέκοντ απάντησα εμπεριστατωμένα  «Ναι!»

Τόπος τσεκ, ημερομηνία άκρως βολική τσεκ, διαμονή με μια χαρα τιμή μέσω Ιντερνετ τσεκ, μετακίνηση τσεκ και φύγαμε.

Η διαδρομή ευχάριστη. Την πέρασα παρατηρώντας εικοσάχρονη να τσατάρει, να σελφιάζεται ασύστολα απαθανατίζοντας από νύχι ποδιού έως ψαλίδα στην κεφαλή. Αποβλακώθηκα πριν από αυτήν, την πρόλαβα κι αποκοιμήθηκα πρώτος.

Αφιξη στον προορισμό, ωραία περιοχή, κακά τα ψέματα,  στολισμένη και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο. Κι αυτό εξωτερικά συμπαθητικό, με τα συντριβανάκια, τα κηπάρια του, ενώ εσωτερικά ήταν πεντακάθαρο. Αφήνω πίσω μου την είσοδο και να ‘μαι στη ρεσεψιόν. Πίσω από το έπιπλο στη ρεσεψιόν κυρία με ξανθό, καμμένο μαλλί και φωνή Κατερίνας Χέλμη, εξυπηρετικότατη και χαμογελαστή, δε λέω. Προσπάθησα διακριτικά να δω αν κάπου ήταν ο Ντόρης της  αλλά λόγω του χαμηλού και κρυφού φωτισμού δεν διέκρινα κάτι.

Το ασανσέρ πήγαινε με ταχύτητα φωτός και την επόμενη στιγμή ήμουν ήδη μέσα στο δωμάτιο. Πρώτη εντύπωση καθαρό, γουστόζικο, δεύτερη τι στο καλό εμμονή είχε ο ντεκορατέρ με τον κρυφό φωτισμό; Ευτυχώς όμως είχε προνοήσει και τοποθέτησε καθρέφτες από τα σοβατεπί μέχρι και το ταβάνι, αναμφίβολα έξυπνη και οικολογική η σκέψη του.

Ένα πλας για το μπάνιο όπου, για πρώτη φορά θαρρώ, οι ρουμπινέδες της μπαταρίας  έβγαζαν ζεστό νερό όταν τους γύριζες προς το κόκκινο και κρύο από την μπλε μπάντα, ενθουσιασμός!

Εννοείται ότι οι πόρτες των δωματίων έκλειναν με τον κλασικό τρόπο που μόνο ο Ελληνάρας ξέρει, να βροντάνε λες και σκάει η Φουκοσίμα στη μεσοτοιχία, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα που θα το αναλύσω άλλη φορά.

Επίσης δε πέτυχα κανένα συνένοικο, όλοι μέσα στις κάμαρές τους κλεισμένοι, άνθρωποι με τα προβλήματά τους.

Για παράδειγμα η κυρία από δίπλα, αριστερά όπως βγαίνεις, χαροκαμένη γυναίκα ήταν. Στην αρχή πετάχτηκα από το κρεβάτι, μετά όταν συνήλθα την συμπόνεσα την χήρα! Στις  2 π.μ. θρηνούσε τον μακαρίτη και τον καλούσε: «Αχ Κώστα, Κώστα, Κώωωωστα!» Κάθε άνθρωπος κρύβει τον πόνο του φίλε και πάλι καλά που οι άνθρωποι του ξενοδοχείου είχαν κατανόηση και την άφησαν ανενόχλητη να χύσει το μαύρο δάκρυ για τον κυρ-Κώστα.

Υστερα όταν απόκαμε και  τελείωσε η χαροκαμένη μπορέσαμε να κλείσουμε τα μάτια μας να ησυχάσουμε.

Ετσι δηλαδη νόμιζα!

Ένα πιο σοβαρό περιστατικό ήρθε στο απέναντι δωμάτιο.

Εξορκισμός!

Ξαναπετάχτηκα με τις κραυγές γυναίκας που έκανε κυρίως επανάληψη τα φωνήεντα, άλφα, όμικρον και ωμέγα με την ακριβή σειρά που περιγράφω. Στην αρχή δεν ήταν συνεργάσιμη και έλεγε πνιχτά όχι, αλλά μετά ήταν πιο συνεργάσιμη κι από τον Πρωθυπουργό μας και όλο έλεγε «Ναι, ναι, ΝΑΙ!»

Ο εξορκισμός ήταν απαιτητικός, το δαιμόνιο αντιστέκονταν, το κρεβάτι χτυπούσε στους τοίχους με μανία ώσπου το καλό θριάμβευσε και η κυρία, μη χειρότερα, έβλεπε οράματα φωνάζοντας τον Κώστα της χηρευάμενης που έλεγα πριν.

Τα γουίκεντ ως γνωστόν περνάνε γρήγορα από ότι αποφορτίζει το κινητό. Αναχωρήσαμε με μένα να ψάχνω ακόμη την κυρούλα του μπάρμπα-Κώστα να μοιράζει κόλλυβα που πολύ μου αρέσουν.

Φωτογραφία: © J E A N • B A P T I S T E • C O U R T I E R

About Kiss My GRass

x

Check Also

Άσε τις διακοπές… αδιάκοπες! – Γιώργος Κόκολας

Ιούνιος τελειώνει και πολύ πιθανό θα βρίσκει πολλούς από εσάς, είτε να ...

Αγάπα τον εαυτό σου

‘O,τι σε κάνει να χαμογελάς αξίζει να μένει στη ζωή σου. Έστω ...